تصویر تو را می دیدم.

بعد از تو، باران،

یگانه یادگاری که تصویر تو در آن پیداست،

نمی بارد.

تو که رفتی، چرا یگانه یادگارت را بردی؟

چرا باران نمی بارد!

نوشتم باران

تا شاید باران ببارد

باران بارید

اما نه از ابر و آسمان

که از چشمان من

اسمی مث جادوی شب

یک اسم از بر کردنی

شعر تماس دست و لب

حادثه ی ساده شدن

شکفتن تو پیش من

دفتر تب کرده ی ما

کاغذ مرد و شعر زن

تخته سیاه بی صدا

پر از ترانه های ما

اسم تو شکل قلب من

پای همه جریمه ها

هنوز میخوام از تو بگم

با این دو دست جوهری

بگم که دل خط خطیه

از اون نگاه سرسری

میخوام نترسم سر صف

هنوز میخوام خطر کنم

مثل شبای امتحان

فقط تو رو از بر کنم

                                                               "شهیار قنبری"